PRIMS Full-text transcription (HTML)
NÆNIÆ EXEQVIALES
Ad Tumulum MATRONÆ PIETATIS & VIRTUTUM DOTIBUS Insignis
DOROTHEÆ WINCKLERIÆVIRI NOBILIS, AMPLISSIMI & CONSULTISSIMI DOMINI JOANNIS LAUTER - BACHII, Hæreditarii in Beichaw & Schlon/ JCti & Practici Celeberrimi, CONJUGIS DESIDERA - TISSIMÆ Quarto Cal. Februarii Anni ⅽⅼↄ ⅼↄⅽ XLIX. Beate Denatæ Cum Luctu & Lacrumis Decantatæ
ab Acroaterio Wschovensi,
Non. Februar. Anni dicti.

Ampliſsime Vir,

D Um Tua Lux Mortis ſubitas deſcendit in
Eq́; toro tumbæ cõdita nocte jacet: (umbras
Frigenti leſſum cineri, lachrymisq́; calenteis
Luctibus attoniti condimus exequias.
Non quas Cyrrha lavat lethi glaciata pavore
Caſtalis, & Pindi lenior unda riget.
Quæ dolor elingvi protruſit murmure verba;
Et juvenum pietas vix benè nectit, habes.
Cedimus Ingenio. Sunt & ſua funera chartis.
Noſter at in media morte triumphat Amor.

Mœſtiſſimo Domino Viduo cum di - vinæ conſolationis voto offert. M. GODOFR. TEXTOR, Director & Inſp.

Vivi
V Ivimus ecce brevi nos omnes tempore vitam,
Qui ſurgunt hodiè, hi luce ſequente cadunt.
Sub ſua jura trahit cuncta inclementia mortis,
Ob culpam, per quam degeneravit Adam.
Heu! Propter noxam hanc mors dura oppreſſit Adamum,
Cunctoſq́; ejusdem ſangvine progenitos.
Floribus æſtivo ut quæ tempore ſplenduit herba,
Marcida nunc; hominis ſic quoq́; vita perit.
Fato obiit quoq́; non lecus ac flos vento agitante,
Fœmina triſtitiæ maxima cauſa gravis.
Hanc vis abripuit mortis properè aſpera, jamq́;
Mandantur matri corpus & oſſa ſuæ.
Ipſius aſt ornat perfecta ſcientia pulchram
Sedem, ubi ſumma quies, ſumma ſalusq́; viget.
Ergò tuum moderare etiam Vir Clare dolorem,
Hoc animi virtus conſpicienda modo eſt:
Sic placuit Domino, Domini hæc fuit æqua voluntas,
Non hanc vis hominis corrigere ulla poteſt.

Pio affectu ſcrib. DANIEL SOMMERFELD. Celich. Sileſ.

V Ir Conſulte Tuam Uxorem mors atra necavit,
Atꝙ́ hinc lugebis pectore ſæpè tuo:
Et non immeritò: cecidit nam pulchra corona
Ah! capìtis nivei, & firma columna domus.
Sed quid vita hominum quæſo eſt, niſi pulvis & umbra;
Nil, quando penitus diſpiciamus eam.
A 2O vitæ
O vitæ brevitas! ô inconſtantia rerum!
O dolor! ô luctus! quem Tibi Jova parat.
Vulnere ſed triſti hoc qui Te nunc ſauciat idem
Sanabit rurſùs flamine Lætitiæ.
Ergò modus ſit mœroris, ſit deniꝙ́ finis,
Triſtia ſit lacrymis ora rigaſſe ſatuͦ.
Si quoꝙ́ perpendas, quod ſanctis altera reſtet
Vita, ubi perpetuò gaudia flore vigent,
Non malè habet Conjux Tua, ſed cœlo optima quæꝙ́
Percipiens læta voce DEUM celebrat.
Gaudia pro luctu, pro morbo nacta ſalutem eſt,
Pro letho vitam, pro tenebrisꝙ́ diem.
O ingens decus, ô laus magna, ô gloria ſumma!
Inſipiens, quisquis ſpernere tanta velit.

Συμπ αϑείας ergò ſcrib. BERNHARDUS RüDINGER.

VIta hominis gelidæ certè eſt inſtar glaciei:
Diffluit hæc etenim, Sole micante citò:
Vita hominis fluxâ citius quid diffluit unquam?
Labitur hæc ſubitò dum micat atq́; viret,
Dum longa apparet, longum quoq́; creſcere in ævum,
Ut Rivus ſubitò profluit atq́; ruit.
Hoc Tu compertus Vir Conſultiſſime certè.
Heu! Tibi dum cecidit pulchra corona domus.
Ah!
Ah! ubi lætitia eſt, ubi nunc Tua fida marita!
Heu cecidit ſubitò, Rivus ut omnis abit.
Quapropter noſtrum eſt Tecum nunc edere luctus,
Conferre & gemitus nos decet & lachrymas.
Sed nimium luctum tandem compeſcito, namq́;
In cælo conjux gaudet, ovatq́; Tua.

dolens AUGUSTINUS HOLSTEINIUS Celich. Sileſ.

V! ta hominum ſævi ſcelerata inſania belli eſt,
Mors verò contrà pacis amœna quies.
Sicut enim pugnam generoſus miles acerbam
Hoſtibus ut victis pace quiescat, adit.
Sic cum terrarum valedicere cogimur orbi,
A Chriſto nobis vita beata datur.
Contigit hocce tuæ caſtæ, Vir Magne, maritæ,
Quæ vicit moriens, nunc diadema gerit.
A ChriſtoDuce jam pulchrâ eſt ornata coronâ
Juſtitiæ, & vivit pace beata Dei.
Linque ergò fletus, nam qui ſociaverat illam,
Abſtulit is, reddet, reſtituetꝙ́ Tibi.

Συμπαϑείας ergò ſcribb. SAMUEL ROTHE. Freiſt. Sileſ.

A 3Ut
UT nemo noſtrum vivit fallace ſub Orbe,
Quem ſua non vexet carniſicina crucis,
Sic Tu vexaris, Vir Conſultiſsime, cum jam
Conjux in vivis deſiit eſſe Tua.
Occubuit Conjux conſtans in amore jugali,
Rapta eſt pars animæ dimidiata Tuæ:
O dolor! ô lachrymæ! quisnam non defleat iſtam
Diræ execrandam mortis avaritiam.
Aſt ſummi hoc opus eſt, ipſa eſt divina voluntas,
Quâ ſine nemo poteſt vivere, nemo mori.
O ter felices! ô terq́; quaterq́; beatos,
Queîs placidè vitam claudere poſſe datur!

Scribb. Συμπα χόμενος JOHANNES RISIUS. Glogâ- Sileſ.

QUi ſumus in terris homines? annon peregrini?
Annon ex patriâ tendimus ín patriam?
Non ſunt hìc nobis habitacula certa manendi,
Sed petimus ſummi tecta futura poli.
Cogimur hic pugnam pugnare ſub hoſte tremendo,
Cum mundo infeſtat nos mala noſtra caro.
Poſthac rara ſalus, vitæꝙ́ pericla ſeqvuntur:
Et morbi varii, concomitante nece.
Sic ſociam fidam, perpeſſam multa pericla,
Ex miſera vita cœlica fata vocant.
Ne do -
Ne doleas ſubitum Vir Conſultiſſime caſum,
Rapta quidem Conjux; qui dedit, is rapuit.
Juſtitiæꝙ́ ſtolâ Tua jam Theodoraniteſcit,
In cœliꝙ́ canit jubila læta choro.

Συμπαϑείας ergò appoſ. JEREMIAS SCHELLERUS Frauſt. Pol.

AH Lauterbachi ThemidosClariſſime Myſta!
Adſpicis, ut Conjux jam tumuletur humo!
Quæ Matronarum decus, & Tibi fida Marita,
Rebusq́; adverſis dulce levamen erat.
Ergò vicem quis lugendam miſeram eſſe negabit?
Non niſi qui ferro, durior & chalybe?
Aſt tamen eſto modus. Nimias depone querelas,
Sic viſum ſummo, qui regit iſta, DEO.
Hic dedit, hic repetit, vitâ donatq́; beata.
Hæc Jovam laudat bella corona poli.

Condolens apponeb. DANIEL PITISCUS. Boj. Fol.

HEu! potis eſt tantus quenquam ſic tangere mœror!
Quam ſubitus caſus, quem doleamus, adeſt!
Vita hominis quidnam? labor atꝙ́ volubilis umbra,
O nimium fallax, ô breve vita bonum!
Quem florentem hodiè maturis vidimus annis,
Cras ægrum lectus, vel levis urna capit.
Ah!
Ah! cecidit ſubitò capitis decus atꝙ́ corona,
E terris ceſſit ad meliora poli.
Sed quid Vir Docte afflictas Te, dia voluntas,
Chara Tibi Conjux ut moreretur, erat.
Fide DEO, vivit cœlo Theodora retepta
Purpureis radiis clarior ante DEUM.

Ex verâ condolentia ſcrib. ANDREAS GAIL. Frauſt. PoI.

UT creſcens inter verno roſa tempore ſpinas,
Manè viget florens, arida nocte cadit.
Manè vigens fulget quæ lenibus alta pruinis,
Veſpere vix primo, marcida facta perit.
Ad radios Solis flagrantes ſplendida lucet,
Sed flectit moriens Sole cadente caput.
Manè miſer lætatur homo ſic, floret, ut herba,
Inſcius & mortis gaudia multa capit.
Hinc cuncti gaudent, hinc omnis plaudit amicus,
Dùm miſero blandè proſpera fluxa favent.
Veſpere ſpectatur pallens in mortis agone,
Et finis vitæ gaudia cuncta rapit.
Hinc gemitus reſonant, hinc omnis luget amicus,
Dum miſerum tetræ mortis imago premit.
Sic linquens hujus valedicit lumina mundi,
Cogitur extremum claudere morte diem.
At
At ſicut: ſubito roſa lapſa putreſcit & aret,
Attamen hæc verno tempore læta redit.
Sic anima extincti celſo ſervatur Olympo,
Corpus at intereà terra benigna tegit.
Donec in æternum rurſus conjungitur illi,
Mulcet ubi æthereas aura beata roſas.
Sic Tua non pridem Vir Conſultiſſime florens,
Defecit ſubitò, jamq́; venuſta Roſa.
Quapropter tecum lachrymis mea pectora inundo,
Et doleo ſortem non ſine corde tuam.
Sed precor, ut recreet Te triſtem ſummus Iova,
Qui dat, qui recipit, quo ſine dante nihil.

Gratitudinis & Συμπαϑείας ergò ſcribb. PAULUS WINCKLERUS Glogâ- Sileſ. Scholæ Wſchov.alumnus.

Anagrammata ex nominibus piè defunctæ

Primum. DOROTHEA LAUTERBACHINE. Unita Deo, Et Clara Beor. Piè defuncta ad lugentes.

CUr ſic exanimas Tua pectora fide marite?
Cur Tibi lugentis decidit imber aquæ?
BCur
Cur nimium luges obitum chariſſima Mater,
Et mærore necas arida membra tua?
Deſine chara parens, jam deſine fide marite,
Nec doleas mortem filia chara meam.
Sit modus in lachrymis nimium ſeponite luctum,
Nam ſum perducta ad gaudia ſumma poli.
Nunc Unita Deo cujus ſum ſponſa venuſta
Atq́; ejus ſancto ſanguine Clara Beor.
Idcircò Chriſtojam fundo jubila grata,
Extollens vivi nomina magna Dei.
Laus honor & virtus ſit Jesugloria noſtro,
Quô ſalvi tantum juſtificante ſumus.

Alterum. DOROTHEA WINCCLERIANA. OTela Viri! Nunc Chara Deo.

O Mors quid nocuit quæſo tuus horridus enſis?
Quid nocuêre citò funera nigra mihi?
Arcum quæ nuper tendebas ſæva cruentum
Diſtringens fædô vulnere corda mea.
Quid tibi? quid contrà me tandem profuit ille?
Atq́; tua ac fortis grandia Tela Viri.
Scilicet in cœlum celſum ſum ducta per illa,
Et mihi felici plana fuére via
Hic vivo lucens ut Sol ex æthere claro.
Et ſemper felix regna beata colo.
Feſtivo plauſu jam dulcia jubila tollo,
Perpetuó & Jovæ nomina laude cano.
Me
Me manet æternæ cœleſtis gloria vitæ
Ac habeor ſummo Nunc pia Chara Deo.

IDEM. Winckl.

UXorem meritò Vir Conſultiſſime luges:
Sed decet in luctu nos adhibere modum.
Depellas igitur triſtes depectore curas:
Uxor non obiit: vivit in arce Dei.
Ipſa Deum verâ coluit pietate fideq́;:
Neſcit ob hoc ipſam deſeruiſſe Deus.

Condolentiæ ergò appos. ERNESTUS LINDNERUS Glogâ- Sileſ.

HEu! inſperatò conſcendit ſidera cœli;
Conjux Ingenio maximi & Arte Viri.
Quid faciamus, ais? num deſperare licebit?
Lædere vel luctus murmure velle DEUM?
Abſit! Namꝙ́ Deo parere, & velle quod hic vult,
Chriſtjani eſt virtus, eſt[S]apientis opus.
Nam factum à Domino eſt, benè qui facit omnia, & ipſa
Quæ venit à Domino pæna paterna venit.
Ergò ſiſte tuos fletus, ô ſiſte querelas,
Uxor in athereâ vivit, ovatꝙ́ domo.

PAULUS BECCERUS Eleuth. Sileſ.

B 2Eu!
EN! brevis in mundo eſt homini mora: nam velut um -
Vita fugit ſubitò, morsq́; repente ſubit.
(bra
Utq́; virens marcet prati flos Solis ab æſtu:
Sic morbo & curis corpora feſſa cadunt.
Sed requies mors eſt: nil in mundo eſt niſi queſtus,
Durus ubiq́; Labor, dirus ubiq́; Dolor.
Exemplo nobis Theodoræ eſt flebile funus,
Quæ jacet, ut viridis falce reſecta ſeges.
Ejus quod meruit virtus, pietasq́; fidesq́;
In ſancta Domini pace quieta cubat.
O dulcis requies! nimiumq́; beata, piorum
Inter concilia, & Sabbatha vera, quies!
O felix! quæ ſic perit, & ſic concidit, ut mox
Cum flore exurgat fertiliore, Roſa!

GEORGIUS STOLCERUS Hayn. Sileſ.

UT flos ventorum rapido ſpiramine tactus
Confeſtim ac ſubitò decidit atꝙ́ perit.
Sic quoꝙ́ vita hominis mortalis in orbe maligno
Ex improviſò diffugit atꝙ́ perit.
Exemplo eſt nobis Theodoræfunus acerbum
Quæ, mortis ſubitæ falce reſecta, jacet.
Hæc tamen in cælis vitæ redimita corona
Ante Dei faciem, carmina læta canít.

TOBIAS NEUKIRCH Gura-- Sileſ.

Ut
UT fluit omnis aqua, & fontanum flumen ut aret
Sic hominum inſtabilis vita cadensq́; fugit.
Nec moriens quisquam ſurda ante ex morte reſurget,
Quàm ruat in nihilum & tranſeat ipſe polus,
Cum juſti atq́; pii vita meliore fruentur,
Et premet ipſorum pulchra corona caput.
Quid luges igitur Vir Conſultiſſime mortem
Uxoris? vitam quando agit illa bonam?

PAULUS GRYPHIUS Freiſt. Sileſ.

EHeu! quàm ſubitò Tibi Vir Conſulte maritam
Suſtulit ex oculis mors trutulenta tuam.
Quíppe nihil terris conſtans, nihil uſꝙ́ perennans,
Sed patitur varias quicquid in orbe vices.
Nunc verò in Chriſtoſanctè poſt fata quieſcunt,
Spiritus in cœlo, relliquiæ in tumulo.
Pone ergò luctus, dulcem gratare quietem,
E terra quoniam gaudet ovatꝙ́ polo.

BALTHASAR SIGISM. à STOSCH Eques Sileſ.

FIda Viro conjux certè ſolamen ocelli eſt,
Eſt de carne caro, cordis quoq́; portio magna eſt,
Hoc quod ſit verum, expertus Tu perſpicis ipſe,
Cui modò ſublata eſt letho fidiſſima conjux,
B 3Hanc
Hanc Deus ipſe Tibi[]eripuit, quam tradiditipſe
Ipſius eſto ergò Sanctum Nomen benedictum.

MICHAEL HüBNERUS Boj. Polon.

OMnis mutantur vicibus naſcentia certis,
Nec quicquam in mundo eſt, quod queat eſſe diu.
Qui nunc naſcuntur, moriuntur tempore juſto;
Quæ plantata vides auferet hora ſequens.
Cuncta igitur cum ſint in rebus inania cunctis,
Funere quid vano vanius eſſe poteſt.

Condolens adjecit CASPARUS GROSMANNUS Wſchov. Pol.

EHeu! quàm propero fugiunt pede gaudia mundi,
Perpetuus ſequitur mæror ubiq́; comes.
Ut ſubitò è vita ceſſit chariſſima conjux,
Quam Deus ad cœlos poſt pia fata tulit.
Subdubito, quid agam? fata incuſemne ſiniſtra
Sive fleant oculos erudiamne meos?
Non decet, á Domino nam vitæ provenit ortus,
Ad Dominum vitæ vita vocata redit.
Abjice mordaces igitur Vidue Optime curas,
Mortales Tecum & noveris eſſe tuos.

Dolens adjecit JOHANNES ARNOLDI Wſchov: Pol:

Vita
VIta quid eſt? fumus fugiens, & labilis umbra,
In nulloꝙ́ levis quæ manet aura loco.
Plena dolore venit multis, lachrymabilis exit,
Principio & medio, & fine dolenda ſuo.
Vix vitam ingreſſi gelidis abſcondimur umbris,
Cum bene diſcupimus vivere, vita perit.
Exemplo id triſti funus lachrymabile præſens,
Quæꝙ́ illi fiunt, juſta dolenda docent.
Credita jam tumulo placidè precor eſſa quieſcant:
Aſt anima æthere â ſede triumphet ovans.

Lugens poſuit CHRISTOPHORUS ADOLPHUSScultetus Wſchov: Polon:

CHara Tibi cecidit conjux TheodoraDei dos,
Conjux theſaurus, deliciæq́; tuæ.
Cur? Quia peccati nemo expers ullibi vivit
Unica quæ Mortis cauſa caputq́; datur.
Sed Chriſticum ſit Conjux tua ſanguine lota,
In cœli vivit, gaudet, ovatq́; throno.
Eſt dolor hic magnus, magnum huncò vince dolorem.
Eſſe ferunt Magni vincere magna Viri.

ABRAHAMUS ROTHIUS Freiſt. Sileſ.

About this transcription

TextNÆNIÆ EXEQVIALES Ad Tumulum MATRONÆ PIETATIS & VIRTUTUM DOTIBUS Insignis DOROTHEÆ WINCKLERIÆ
Author Gottfried Textor
Extent15 images; 1977 tokens; 1285 types; 13865 characters
Responsibility Alexander Geyken, ed.; Susanne Haaf, ed.; Bryan Jurish, ed.; Matthias Boenig, ed.; Christian Thomas, ed.; Frank Wiegand, ed.

CLARIN-DNote: Langfristige Bereitstellung der DTA-Ausgabe

EditionVollständige digitalisierte Ausgabe.

About the source text

Bibliographic informationNÆNIÆ EXEQVIALES Ad Tumulum MATRONÆ PIETATIS & VIRTUTUM DOTIBUS Insignis DOROTHEÆ WINCKLERIÆ Gottfried Textor. . 15 Acroaterio Wschovensis. l.1649.

Identification

Universitätsbibliothek Breslau Universitätsbibliothek Breslau, 4 F 1005 / 360995

Physical description

Antiqua

LanguageLatin
ClassificationGebrauchsliteratur; Leichenpredigt; Gebrauchsliteratur; Leichenpredigt; ready; aedit

Editorial statement

Editorial principles

Publication information

Publisher
  • dta@bbaw.de
  • Deutsches Textarchiv
  • Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanities (BBAW)
  • Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (BBAW)
  • Jägerstr. 22/23, 10117 BerlinGermany
ImprintBerlin 2019-12-10T09:35:34Z
Identifiers
Availability

Dieses Werk steht unter der „Creative Commons Namensnennung-Weitergabe unter gleichen Bedingungen 3.0 Deutschland Lizenz“ (CC BY-SA).

Holding LibraryUniversitätsbibliothek Breslau
ShelfmarkUniversitätsbibliothek Breslau, 4 F 1005 / 360995
Bibliographic Record Catalogue link
Terms of use Images served by Deutsches Textarchiv. Access to digitized documents is granted strictly for non-commercial, educational, research, and private purposes only. Please contact the holding library for reproduction requests and other copy-specific information.